เมื่อวานไปสัมพางานที่ดุสิตมา เกี่ยวก่าจัดเลี้ยง เสิร์ฟๆอ่า

ตอนสัมพาดนี่เค้าให้เราเเนะนำตัวเป็นภาษาอังกิด เรานี่ก้อใส่ใหญ่

พูดๆๆๆๆ จนเค้าบอกว่าพอได้เเล้วอ่ะ 555 เเล้วเค้าก้อถามอย่างอื่นอีกเล็กน้อย

สรุปก้อผ่าน ขึ้นไปคุยก่าผู้จัดการเเผนกอีกที เค้าก้ออธิบายงาน

เเล้วก้อให้พี่รุ่งพาเราก่าจอยไปเบิกชุด เเต่งตัวไรเงี๊ย

เเต่เราไม่มีรองเท้า เลยขอเค้าไปซื้อก่อน เพราะจาซื้ออยู่เเล้ว

พอกลับมาเเนทก้อสัมพาดเส็ดเเล้ว ก้อเลยไปเปลี่ยนชุดกานที่ห้องเเต่งตัว

ชุดเป็นเเบบชุดไทยอ่า(เป็นญไทยจัยงามเลยกรู) ใส่เเล้วร้อนมากมาย

เเล้วก้อออกมาเเต่งหน้า ทำผมให้เรียบร้อย เส็ดก้อพาเเนนไปเช็นชื่อ

เเล้วก้อเเยกกานไปทำงาน เพราะทำกานคนละห้อง

เราก่าจอยทำห้องดุสิต ส่วนเเนนก่าเเนททำห้องนภาลัย

ตอนเเรกเข้าไปก้อไม่รุ้จาทำไร ทำตัวไม่ถูก ก้อเลยยืนดูๆซักพัก

เเล้วก้อช่วยพี่เค้าเช็ดจานข้างหลัง พอคิดว่าได้เวลาเเล้ว ก้อไปเสิร์ฟ

ตอนเสิร์ฟนี่เราซุ่มซ่ามมากเลย เเบบว่าเค้าจามีพุ่มดอกไม้วางอยู่ตรงพรมเเดง

เรานี่ก้อตาบอด มองม่ะเห็น เดินเตะคว่ำเลยอ่ะ เเก้วน้ามเกือบตกเเตก

เเต่ดีที่ไม่มีคนเห็น ก้อเลยเดินเสิร์ฟต่อไป 555

เสิร์ฟไปไม่ถึง10นาที เเขกให้ทิพมาด้วย 100นึง เรานี่งงเลย

พี่ตรงbar ก้อเเซวใหญ่ ทำงานวันเเรกได้ทิพเเละ เอามาเเบ่งๆๆ

หลังจากได้ทิพเราก้อไม่ไปเสิร์ฟโต๊ะน้านอีกเลย 555

คือตอนเเรกยังไม่รุ้ว่าทำโซนหนายไงก้อเดินมั่วๆ

ซักพักพี่เค้าเดินมาบอกว่าทำเเถว2ทั้งเเถว

เราทำก่าพี่กอล์ฟ(พี่กองปราบ) เเล้วก้อพี่เบน (พี่สุดหล่อ...หล่อจิงๆหง่ะ) ++555

ก้อสนุกสนาน พี่ทั้งสองคนนี่ไม่คิดจาให้เราทำไรเลย ทำเองหมด

เป็นพี่ที่ดีจิงๆ หรือว่าเค้ากัวเราซุ่มซ่ามว่ะ จอยบอกว่าพี่เค้าเป็นสุภาพบุรุษ ตึ่ง!!!

ผ่านไปปามาน20นาที เเนนก้อถูกย้ายมาที่นี้ เพราะคนขาด

เราไม่ค่อยรุ้ว่าทำไรบ้างไง เราก้อเลยไปถามพี่ที่คุยก่าจอย

เเล้วพี่เบนก้อเดินมาพูดก่าพี่เค้า "ไม่อยู่เเป๊ปเดียว ขโมยเลยนะ"

พี่เบนค่ะ นู๋ไม่ช่ายปลาย่างนะ ที่จาขโมยไปขโมยมาเนี่ย

เสิร์ฟไปซักพักอาหารออก เราก้อเเบบอยากเสิร์ฟอาหารมั้ง เสิร์ฟเเต่น้ามมันเซง

ก้อบอกพี่กอล์ฟ พี่กอล์ฟนี่ก้อทำอย่างก่าช้านเป็นคุนนู๋พี่ทำเอง

พอทำไปทำมาซักพัก เราเริ่มทนไม่ไหว อยากทำ

ก้อเลยหยิบถาดเเล้วก้อยกออกไปเองเลย 555

หลังจากน้านพี่กอล์ฟถึงจาโอเคก่าเรา เสิร์ฟก้อเสิร์ฟ

ส่วนพี่เบนนี่มาเเบบมาดนิ่งๆ "ตามผมมานี่หน่อย" โห..คุนพี่ น่ากัวเหลือเกิน

เราก้อเดินตามๆไป ช่วยเค้าถือนู้นถือนี่(เดินตามคนหล่อ อะเคๆ)

เเล้วซักพัก เเขกขอไม้จิ้มฟัน โห...เพิ่งมาทำวันเเรก อิช้านไม่รุ้ว่ามันอยู่หนาย

ก้อเลยเข้าไปข้างใน ถามพี่ต้อง พี่ต้องก้อชี้ๆ

เราก้อเอาเลย หยิบขึ้นมาอย่างมั่นใจ "นั่นมันซองน้ามตาล" เอ้า!!!

เค้าเลยหยิบซองที่มันควรจาเป็นไม้จิ้มฟันขึ้นมาให้เรา อายเจงๆ

เเล้วพองานเลิก ก้อถึงตอนเก็บโต๊ะ พวกพี่กอล์ฟก่าพี่เบนหานไปหมดเลย

เหลือช้านทำงานอยู่คนเดียว เราก้อนั่งทำไป เก็บโต๊ะไป

ซักพักพี่กอล์ฟก้อกลับมาช่วย สอนทำนู้นทำนี่ เหนื่อยดีหว่ะ

เเล้วอีกซักพัก พี่เบนก้อมาช่วยบ้าง เเล้วก้อมาชวนคุยๆ

"ชื่อไร บ้านอยุ่หนาย ..." เหอะๆ จบงานเเล้วเพิ่งจารุ้จักกาน ดีเจง

เเล้วพี่เค้าก้อถามว่าเหนื่อยมั้ย เราก้อเต็มที่เลย "มากกกกกกกกกกกกกกกก"

เค้าบอกว่านี่เเค่เบสิก น้องต้องเรียนรุ้ไรอีกเยอะ!!! เบสิกยังขนาดนี้ เเล้วถ้า...

เก็บไปเก็บมา พวกพี่ๆเค้าเริ่มเล่นเปิดเพลงฟังกัน

พี่กอล์ฟนี่ก้อ ไปใส่ชุดเป็นตำรวจกองปราบ ++555 ต๊องดีเเท้

เก็บไปถึงปามาน5ทุ่มก่าๆ ก้อขอพี่เค้ากลับก่อน เพราะพ่อเเนนมารออยู่เเล้ว

ก้อไปเซนชื่อออก เเล้วมีผุ้ชคนนึง เเม่งม้อชิป ไรก้อไม่รุ้

เเล้วพี่จอยก้อให้ไปเปลี่ยนชุด รับเงิน(วันนี้จ่ายเป็นรายวัน)

รับตังมานี่เเทบน้ามตาไหล(เว่อเลย) รุ้ค่าของเงินขึ้นเยอะเลยอ่า เหอะๆ

กลับมาถึงบ้านเที่ยงคืนก่าๆ อาบน้าม เเล้วก้อนอนเลย

เเต่นอนไม่ค่อยหลับเลยอ่ะ หลับไปปามาน3ชั่วโมงเอง

ตอนนี้หิวมากมายอ่า เพราะเมื่อวานกินข้าวเเค่มื้อเช้ามื้อเดียว

เเล้ววันนี้ต้องไปทำอีก จาไหวมั้ยเนี่ย "สู้ๆ"

*สรุปการทำงานวันนี้*

ทำงานวันเเรก รีบเร่งโคดๆ เอ๋อเลยอ่า 555

เปลี่ยนชุดในห้องน้ามที่มีผ้าสีขาวบางๆกั้นเป็นประตู

เดินเต๊ะพุ่มดอกไม้พังไป1พุ่ม ตั้งเเต่งานยังไม่เริ่ม เเล้วเดินหนี

ได้ทิพมา ตอนเสิร์ฟไปไม่ถึง10นาที

เดินเฉี่ยวหัวเเขกที่เป็นป้าๆคนนึงนับสิบๆครั้ง

ลืมเสิร์ฟน้ามเเขกโต๊ะที่5เป็นเวลานาน

โทสับต่อหน้าเเขก ตอนงานยังไม่เลิก

รองเท้ากัดตอนเลิกงานเเล้ว

* มีฟามสุข

* ทำงานหนุกหนาน

* ขอบคุนพี่รุ่งที่ดูเเลเป็นอย่างดีนะค่ะ

* ขอบคุนพี่กอล์ฟก่าพี่เบนที่ช่วนสอนนะค่ะ

* เจ้าชายของช้าน!!!~

วันนี้บอกไว้ก่อนเลย ว่าถ้าอ่านเเล้วทรมานนะ เพราะเยอะ + ยาวมาก

ไม่ต้องอ่านก้อได้นะ

เมื่อวานมีเรียนลีลาศ เรียนอย่างสนุกสนาน

วันนี้คนเยอะมากมาย ไม่เหมือนอาทิดที่ผ่านมาเลย มีอยู่8-9คน

อาจานสอนเพิ่มอีก2ท่า รวมเป็น4ท่า จำจนตายอ่า

ไม่เข้าใจว่าจาให้เรียนทำไม สงสัยกลัวได้เเฟนไฮโซ เลยฝึกไว้ก่อน ++555

พอเรียนไปถึงปามาน4โมง ก้อออกมา นั่งเเท๊กซี่ไปทำงาน

ไปถึงนี่ทุกคนเค้าปาจำการกันหมดเเละ มีพวกเรา4คนยังเเต่งสวยอยู่เลย

เมื่อวานได้ทำห้องดุสิตอีกเเล้ว เเต่เป็นเเบบคอกเทล

เราได้อยู่ตรงโซนซี จัดการพวกน้ามๆทั้งหลายอ่า

ตอนเเรกก้อทำๆไป เเต่เเบบว่ามันยกไม่ไหวอ่า เเขนมันล้าจากเมื่อวานมากมาย

ผู้จัดการปลอมๆ(เด๋วจาบอกว่าคือไร) เค้าเลยบอกให้เราไปเคลียเเก้วเเทน

โห...เเล้วทำนี่ก้อเหมือนจาดีขึ้นเลย เหมือนเดิมเลยหว่ะ

เเบบจาร้องไห้อ่า มันไม่ไหวจิงๆ คืออยากกลับบ้านมากมายอ่า

เราก้อเลยเดินไปเข้าห้องน้าม เเบบว่าขอพักหน่อย

เเล้วเราไม่รุ้ว่ามันมีเเบ่งเเยกห้องน้ามเเขกก่าพนักงานด้วย เราก้อเข้าไป

ในห้องน้ามมันมีป้าคนนึง ยืนทำความสะอาดอยู่

เรา เเนท จอยก้อเข้าไปไม่สนใจไร ซักพักไอป้านั่นเเม่งเดินไปบอกพี่เค้า

ว่าเจ้าของงานด่าที่พวกเราไปเข้าห้องน้ามเเขก เเม่ง...มั่วชิบหาย

มึงอ่าพูดอยู่คนเดียวเลย เจ้าของงานเค้าไม่ได้อารัยเลย

เเล้วตอนนที่กูไปเข้าไมมึงไม่บอกกุหล่ะ ให้กุเข้าเส็ดเเล้วเพิ่งมาบอก

อยากให้กูโดนด่า อยากได้หน้าว่าง้าน ประสาทหว่ะ เเก่เเล้วใช้หัวคิดนิดนึงนะ

เราก้อเลยคุยก่าพี่เค้า เเต่พี่เค้าบอกว่าไม่เป็นไร ช่างไอป้ามัน

เเล้วก้อทำต่อไปซักพัก เเบบว่าไม่ไหวเเล้ว รองเท้าก้อกัด เลือดออกมากมายอ่า

เราเลยไปยืนตรงจุดเครป-ไอติมก่าเเนน ก้อค่อยยังชั่วหน่อย

ซักพักบ่าวสาวเค้าก้อคุยกานบนเวทีอ่า เจ้าบ่าวฮาโคดอ่ะ

เเบบว่าฮาไปซ่ะทุกคำ เราทำงานไปก้อยิ้ม-ขำไป

พองานเลิกก้อได้เวลาเก็บของ ทีนี้เเหละมันส์เลย พวกเรานี่ทำงานไป-เล่นไป

จากตอนเเรกที่จาร้องไห้นี่เปลี่ยนไปเลย ร่าเริงซ่ะ บ้าเลยเเหละ

เก็บของไป..เปิดเพลงฟังไป...เล่นไป...กินไป...เต้นไป ไหนจาถ่ายรูปอีก

ตอนถ่ายรูปนี่หลายเเอคมากอ่า เเถมยังไปลากพี่กอล์ฟมาถ่ายให้อีกนะ

พอบ้าบอเรียบร้อย เราก้อเอาเเก้วไปเก็บที่ตู้ ปากดว่า.................มันเเตกอ่ะค่ะ

เพร้ง!!!~ ใจช้านนี่ล่วงไปกองก่าพื้นอ่า เเล้วเราก้อหันไปสบตาก่าพี่เค้า

พี่เค้าก้อเดินมา เอาขาเขี่ยเเก้วไปใต้ตู เเล้วบอกว่าไม่เป็นไร หง่ะ++555

เราเลยออกไปเคลียข้างนอก เเล้วก้อเรียกพี่ผู้จัดการตัวปลอม(พี่อ้วน)

"ผู้จัดการค่ะ..." เเล้วเค้าก้อหันมาว่า "เมื่อกี้น้องเรียนพี่ว่าไรนะ"

ไอเราก้ออึ้งๆ "เอ่อ...ก้อผู้จัดการไงค่ะ" เค้าก้อฮากูซ่ะง้าน เค้าม่ายช่ายๆๆ

เราก้อฮาเเตก ทุ๊กคนช่วนกานฮาอ่ะ หลังจากน้านเค้าก้อได้ฉายาผู้จัดการไปเลย

ก้อไปเคลียอาหารต่อ เเล้วเเบบอาหารเหลือมากมาย

เเบบที่เเขกยังไม่ได้เเตะเลยอ่ะนะ (เพราะเป็นคอกเทล)

เราเเอนด์เดอะเเกงค์ก้อเก็บไปข้างหลัง หมายว่าช้านจากินๆ โดยเฉพาะ"กุ้งทอด"

เเต่...เเต่...เเต่...พี่สจ๊วดเก็บทิ้งๆ-เก็บทิ้ง เเบบว่ามันไรค่ามากมายอ่า

เรานี่โคดเสียดาย บ่นให้พี่เค้าฟัง พี่เค้าก้อบอกว่าไมไม่บอกก่อน จาได้เก็บให้

เเต่ก้อได้กินอย่างอื่นมาเยอะเหมือนกาน มันส์เลยอ่า อร่อย!!! (อ้วนเเน่กุ)

พอทำงานไปถึงปามานเที่ยงคืนก่าๆ พี่เค้าก้อบอกให้กลับกานก่อน

กลับมาก่าเเนน เพราะเเนนมานอนด้วย ถึงบ้านปามานตี1ก่า

เเต่ก่าจานอนหลับ...นานเหลือเกิน ส่วนคุนเเขก(เเนน)หลับตั้งเเต่5นาทีเเรก

วันนี้ก้อตื่นตั้งเเต่6โมงเช้า ทั้งๆที่เมื่อคืนทำงานโคดเหนื่อย เเถมยังนอนดึกอีก

พอ7โมงป๊าขับรถไปส่งที่โรงเเรม ก้อเข้าไปตอกบัตรเซนชื่อ เเล้วก้อเปลี่ยนชุด

ขึ้นไปข้างบนนี่ไม่มีคนเลยอ่า เราก่าเนนเป็นคนที่2-3อ่า น้อยเหลือเกิ๊น

วันนี้เราได้ทำงานของตระกูล "ณ สงขลา"

เป็นเเบบบุฟเฟต์ ที่ห้องนภาลัย เเถวที่3 ทำก่าเเหวนเเล้วก้อพี่กร

สมาชิกเเถวเรานี่ขยันกานทั้งน้านเลยอ่า เเบบช่วยกานตลอด ดีจัง

เเล้วพี่โชค(ชัย4) ก้อให้เราไปดูกาเเฟ ยืนคนจนเหงือกเเห้งไปเลย

ซักพักเค้าก้อเรียกไปเอาครีม ก้อเดินตามเค้าไป ต๊อกๆๆๆๆ

เค้าก้อถามว่าเรียนไร "hotel" เรียนทำไมอ่า ไมไม่เรียนอย่างอื่น

"อ้าว...กรำเเล้วไงพี่โชค" เค้าก้อขำๆๆ "ก้ออยากเรียนอ่า อยากเป็นเเอร์"

เค้าเเม่งก้อขู่ว่างานมันหนัก อย่างนู้นอย่างนี้ เหอะๆ

เเล้วก้อมาถามว่ากินข้าวๆกานยัง เเล้วก้อไล่ไปกิน พี่เป็นงี้ทุกคนเลย

สงสัยจากลับช้านผอมเเห้ง ต้องเอาให้อ้วนเป็นหมูเลย

วันนี้ลูกอมฮาดบีดนี่คลองใจพนักงานอย่างเเรง มีกานทุกคนเลยนะ คนละกำๆ

เเต่พวกเราไม่มี ต้องคอยตอดเค้า จอยมาเล่าให้ฟังว่า พี่ต้อง(คนที่จอยชอบๆๆๆ)

เค้าเอาฮาดบีดมาให้จอย จอยก้อบอกว่า "ฮาดบีดสื่อรักหลอค่ะ??"

พี่เค้าตอบกลับมาว่า "อ่อ..ป่าวๆ พอดีมันเหลือยู่เม็ดนึงพอดี" ฮาโคดอ่ะ

งานนี้เบนซ์(พรชิตา ณ สงขลา)มาด้วย เนื่องจากเป็นตระกูลเค้า

ตอนงานเลิกนี่ตักอาหารมันส์มือเลย เเขกนี่จาเอากลับทุกอย่าง

มีไรช้านเอาหมด เเม้กระทั่ง...น้ำตาล!!!~ เเบบ...มันขนาดน้านเลยรึ???

เราก้อเคลียโต๊ะก่าพี่กร+เเหวน เคลียกานเร็วโคดอ่า คนอื่นยังเหลือตั้งเยอะ

(พี่กรเลยบอกให้ไปนอนก่อน เด๋วพี่เค้าปลุก ใต้โต๊ะ 555)

เคลียเส็ดก้อหลบไปนั่งกินอาหารในห้อง เเบบว่าเเอบตักกันมาอ่ะ

สนุกสนานเลยอ่ะ กินไปขำไป พวกพี่ๆก้อนั่งมอง เพราะเค้ากินไปเยอะเเล้ว

งานนี้พี่กอล์ฟบอกว่าปิดทองหลังพระ โห...ขนาดน้านเลย

"น้องไม่เห็นตอนที่พี่ทำ" ก้อใช่เสะ ไม่เห็นเลยหน่ะ

เเล้วเเขกก้อขอน้ามเพิ่ม เราก้องงๆ เพราะงานเลิกเเล้ว ก้อเลยถามเเหวน

เเต่พี่ต้องตอบซ่ะง้าน เเล้วก้อจัดการทำให้เรียนร้อย ทั้งหยิบเเก้ว ตักน้าม

เเล้วก้อมาซักปาหวัดกานเล็กน้อย พี่เค้าก้อถามว่าบ้านอยู่ไหน + ...

พี่เค้าก้อบอกว่าอยู่บ้านใกล้ๆกาน พี่เค้าอยู่ตรงถ.จัน

อยากจาบอกว่าพี่เรียกชื่อกิ๊บผิดนะ เรียก "เเนน" ตลอดเวลาอ่ะ

เเล้วพี่ต้องเเอบถามถึงจอยด้วย มีไรป่ะเนี่ย

พอเราไปเล่าให้จอยฟังนี่....จอยเเทบกรี๊ด 555

จากน้านก้อไปเก็บริบบิ้นมาม้วน เรานี่นั่งบนโต๊ะอาหาร+เปิดเพลงไปด้วย

พี่ต้องเค้าก้อเดินมาจาเก็บผ้า เเต่เรานั่งทับอยู่ พี่เค้าก้อ "ก้นๆ"

เราก้อไม่ได้ยิน นั่งต่อไป ซักพักได้ยิน ก้อลุกให้เเล้วนั่งต่อ

พี่ต้องก้อมายกท้ายโต๊ะ หน้าช้านนี่จาพุ่งไปห้องครัว ดีเหลือเกิ๊น!!!~

(จอยทีหลังดูเเลเเฟนหน่อยนะจ๊ะ ช้านหน่ะซวย)

เเล้วเราก่าเเนนก้อเเซวๆตอนที่พี่ต้อง+จอย+เเนท ทำงานอยู่ว่า

"เเหมๆ...ทำไมตรงนี่มันคนช่วยเยอะจังเนี่ย มีไรดึดดูดหว่า"

พี่ต้องก้อ "อารายๆๆๆ" เเล้วก้อเขิลๆ(หลอ) 555

เเต่ไม่รุ้ว่าพี่ต้องรุ้ป่าวว่าจอยชอบเค้า ขอให้รุ้เถอะ จาขำให้

ซักพักพี่ต้องเดินมา เเล้วก้อมากระซิบ หน้างี้จาชนกานเเล้ว(ตาร้อนป่าวจอย)

"เค้าไม่ให้นั่งบนโต๊ะ" เรานี่เด้งลงทันที 555

ซักพักพี่ต้องก้อมาอีกเเละ "ช่วยเก็บผ้า...ให้หน่อย" ไอเราก้อฟังไม่รุ้เรื่อง

ก้อคิดว่าคงผ้าคลุมโต๊ะอาหารมั้ง เลยไปเก็บ เเบบว่าขยันมากมาย

เเล้วพี่ต้องก้อเดินมา "ให้เก็บอันนู้น ไม่ใช่นี้" เเปกเลยกุ

เเต่ก้อขอเถียงซ่ะหน่อย "โหย..ไม่เป็นรายหรอกพี่ เหมือนกานๆ ฮ่าๆๆ"

พี่ต้องนี่จับผิดช้านตลอดเวลาอ่ะ ทำไมไม่จับผิดจอยบ้าง มีเเต่ชม แหม!!!~

ก้อเก็บของถึงปามาน4โมงก่าๆ ก้อกลับบ้าน เพราะเราไม่มีงานเเล้ว

ก่อนกลับเเวะเดินสีลมก่อน เเต่ไม่ได้ไรเลย

เมื่อวานอังคารไปทำงานที่ดุสิตมาอีกเเว้ว ทำเกือบทุกวันเลยอ่ะ

ตอนเช้าทำห้องดุสิต เป็นสัมมะนา ก้อไม่มีไรมากอ่ะ ไม่เหนื่อยเท่าไร

เพราะว่าเค้าเเยกระหว่างที่สัมมะนาก่าที่กิน

ไม่ง้านนะ ก้อคงอยากจาร้องไห้เหมือนวันที่2อ่ะ

ได้ทำก่าพี่รุ่ง พี่บอย พี่โหน่ง พี่กอล์ฟพี่กอล์ฟไมค์ +...มากมาย เเต่จำชื่อม่ะได้

วันนี้มีถิงก่าลิลลี่มาลองฝึกงานด้วย เราในฐานะผู้มีปาสบกานเเล้ว ก้อรับน้องเลย

ลิลลี่ก่าถิงก้อทำงานดีนะ ถึงเเม้จามีถอนหายใจเฮือกฮาก เพราะเหนื่อย

เเต่ก้อ "สู้เพื่อเเม่ค่ะ" ++55

เเล้วตอนกะบ่าย ทีเเรกว่าจาไม่ทำนะ เเต่คนบางคนเค้าอยากทำ

เราก้อเลยอ่ะ...ทำด้วยก้อได้ ก้อได้ทำ outside ที่ bec tero hall

ตอนเเรกเห็นคนที่ทำด้วยเเล้วไม่อยากไปเลยอ่ะ เเบบว่ารุ้จักเเค่พี่กิ๊ฟคนเดียว

เเต่ก้อไปทำ นั่งรถไปก่าพี่กิ๊ฟเเล้วก้อพี่ตัวเล็ก ลุง...เป็นคนขับไป

ไปถึงก้อจัดของๆ พอเเขกมานี่ก้อเยอะเหลือเกิน

มันเป็นงานใหญ่ไง งานประกาดรางวัลของคม-ชัด-ลึก

ดารา นักร้องมามากมายอ่ะ เเต่ถ่ารูปไม่ได้ ทำได้เเต่ยืนมอง

เจอดีเจเเทนด้วย น่ารักโคดอ่ะ โคดชอบเลย ยืนกรี๊ดก๊าดๆๆๆ 555

เกือบเดินชนเค้าเเล้วด้วย เพราะตักอาหารให้เเขกอยู่ เเล้วหันมา...ดีที่ไม่ชน

ส่วนจอยก้อขอพี่ปั๊ป (cc pup) ตัวเจงน่ารักดีนะ หล่อดี

เค้ายืนก่าพวกเเนนซี่ ทีม +...มากมาย เเถวๆพวกเราตั้งนาน

เเนนบอกว่าจิงๆเค้าจากินข้าวหน้าเป็น(ที่เราทำอยู่) เเต่รักษามารยาท

เจอซินดี้ก่าไบรอั้นด้วยเเหละ จาบอกว่าคู่นี้น่ารักมากมายอ่า สมกานมากๆ

ทำไปถึงปามาน3ทุ่มก่าๆ งานเราก้อเส็ดเเละ เก็บของเเล้วก้อนั่งรถกลับมาดุสิตต่อ

มาช่วย set up ห้องนภาลัย+ดุสิตอีก ก่าจาได้กลับบ้านก้อ5ทุ่มก่าๆ

เเล้วไอน้ามฝนเเม่ง บ้าไรก้อไม่รู้ โคดรำคานมันเลย

มันจารุ้มั้ยเนี่ยว่าช้าน "เกลียด" มันอยู่ (ชาดนี้ไม่เคยเกลียดใคร...คนเเรก)

เเม่งทำตัวอย่างก่าเจ้าของโรงเเรม ทั้งๆที่ก้อเเค่ลูกจ้างเหมือนกานเเหละว่ะ

มันพูดๆๆๆๆ อย่านู้นอย่างนี้ ช้านอ่ะไม่ฟัง มึงจาเห่าไรก้อเห่าไปเหอะ กูไม่ยุ่ง

กลับมาถึงบ้าน หลับเป็นตายอ่า นอนสบ๊าย...สบาย

เมื่อวานก้อทำกะบ่ายอีก เลิกสอบปุ๊ปก้อออกมาปั๊ปเลย

ได้ทำห้องนภาลัย วันนี้เป็นเเบบสัมมะนาของคนญี่ปุ่น

ทั้งงานมีเเต่ญี่ปุ่น คุยกานเเบบว่า @%##$&%@#!^#

ช้านก้อไม่รุ้เรื่องอ่ะนะ ขนาดเค้าพูดอังกิดยังไม่ค่อยจาเก๊ทเลย เพราะฟังยากมาก

เมื่อวานมีไรที่น่าปวดหัวมากอ่ะ ทำให้เราไม่อยากทำงานที่นี้เเล้ว

เราบอกเเล้วถ้าเรื่องมันเยอะ เราก้อไม่ทน เราไม่อยู่หรอก ทำงานไปก้อไม่มีความสุข

เเต่ละคน โตๆกานเเล้ว การศึกษาก้อมี ช่วยเอาความรุ้มาพัฒนาตัวเองบ้างเหอะ

พี่จอยบอกเเนทเรื่องที่สนิทก่าพี่บอยมากเกินไป ทั้งๆที่เคยคุยกานไม่กี่ครั้งเอง

เเล้วเมื่อวานทำงานอยู่ดีๆ นุ้ยก้อเข้ามาคุยด้วย มาขอเบอร์ ทั้งๆที่ยังไม่รุ้จักชื่อ

เราก้อรุ้สึกว่ามันเเปลกๆเเล้วเเหละ ซักพักเเนทก้อบอกว่าเเนทก้อโดน

ถามว่ากลับบ้านยังไง +... พอตอนจากลับบ้านเเหวนก้ออีกคน

ซักพักพอพี่กอล์ฟที่ไป out กานมา กลับมา พี่กอล์ฟก้อมาคุยก่าจอยเรื่องพี่ต้อง

ว่าพี่ต้องขอเบอร์จอย เเล้วก้อต่อโทสับให้คุยด้วย พี่ต้องคุยเเบบว่าโคดจู่โจมอ่ะ

เเค่น้านมันก้อไม่ไรหรอก เเต่พอเราลงมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ล๊อกเกอร์

เเนทได้ยินที่จอยพูดว่าพี่ต้องเพิ่งเลิกก่าเเฟนเมื่อกี้ เรานี่เเบบ...อย่าเลยจอย

เเล้วเราทำงานอยู่ดีๆ มีพี่คนนึงเดินเข้ามายื่นกาดาดก่าปากกาให้

คือจาขอเบอ เเต่กุม่ะเอาอ่า กัวนะเนี่ย

วันนี้พวกพี่เค้าก้อชวนไปผับของพี่รัน เเต่เราไม่ไปอ่ะ

เราก้อจาไม่ให้เเกไปด้วยนะเเนท เราว่ามันยังไงไม่รุ้อ่ะ

เเล้วเมื่อวานตอนเย็นก้อมีเรื่องอีก ตังนุ๊กหาย500 ทั้งๆที่กาเป๋าอยู่ในล๊อกเกอร์น้านฝน

มันคิดได้2เเง้ 1.น้ามฝนเเม่งขโมย 2.นุกกุเรื่องขึ้นเมาเพื่อ...

อยู่ที่นี้เเม่งไว้ใจใครไม่ได้เลยอ่ะ จาคุยได้เเค่พวกเรา4คนใช่มั้ย เเนน เเนท จอย เรา

นอกนั้นมันจายังไงว่ะ เราไม่ชอบสังคมเเบบนี้เลยอ่ะ

อยู่กานเเบบไว้ใจไม่ได้ ต้องพึ่งตัวเองอย่างเดียว

มันทำให้ทำงานเเล้วไม่สบายใจ ต้องระเเวงทั้งตัวเองว่าจาไปสนิทสนมมากไปรึป่าว

ไหนจาต้องมาระเเวงคนอื่นๆว่าจามาทำอาราย+ขโมยของเราอีก

เราเซงสังคมเเบบนี้จิงๆ เเต่เราก้อเลี่ยงไม่ได้ มันมีทุกที่เเหละ เหอะๆ

ตอนนี้ที่เราโอเคก้อมีพี่รุ่ง พี่จอย เเหวน พี่กอล์ฟ พี่กร พี่หนุ่ย พี่นพ

เราโอเคเเค่นี้จิงๆ คือเเบบว่าพอที่จาวางใจได้

เเต่อนาคตไม่รุ้หว่ะ อาจจาดีหรือไม่ดี ก้อค่อยๆดูไป

* อย่าทำให้กูระเเวงมากได้มั้ย

* อย่ากดดันกานเลยหว่ะ

* ต้องอ้วนขึ้นเเน่ๆเลยอ่ะ เริ่มกินเยอะ

* ทำงานหนักไปมั้ยอ่ะ น้ามหนักลดไป2โลเเล้ว

* เมื่อคืนอดดูสองเสนหหาเลยอ่ะ เซง

* วันนี้โดดคาบเเรกเเหละ